Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki

Urodził się w 1962 roku. Poeta. Opublikował: Nenia i inne utwory (1990), Peregrynarz (1992), Młodzieniec o wzorowych obyczajach (1994), Liber mortuorum (1997), Przewodnik dla bezdomnych niezależnie od miejsca zamieszkania (2000: II wyd. 2003), Daleko stąd zostawiłem swoje dawne i niedawne ciało (2003), Przyczynek do nauki o nieistnieniu (2003), a także zbiór Poezja jako miejsce na ziemi 1988-2003 (2006), w którym znalazły się utwory z wymienionych książek. Ponadto wydał zapiski Zaplecze (2002) oraz książkę poetycką Dzieje rodzin polskich (2005), z którą otrzymał Nagrodę Literacką Gdynia. Piosenka o zależnościach i uzależnieniach została ponownie wyróżniona Nagrodę Literacką Gdynia, a także Nagrodą Literacką Nike 2009.

                                                    XXIII. Silva rerum

                                   wszystko wskazuje na to że Gąśniewscy

    wzięli się od gąski tudzież gęsi

    nic nie jest jednak tak piękne jak wywód

    Dyckich którym bawię się od dziecka

    według rodzinnych świadectw panowie Dyccy

    pochodzą od Dymitra czyli Dycia

    nic nie jest tak piękne jak gęsi albo coś

    koło tego w nazwisku Gąśniewskich

    i zające w nazwisku Zajączkowskich

    nie lada gratkę sprawia nam łowczy orszański

    Łojko-Rzędziewski którego córka w 1778 roku

    trzyma do chrztu dziecię Macieja Dobrogojskiego

Piosenka o zależnościach i uzależnieniach

Piotr Matywiecki o poezji Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego :

Poezja Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego jest najoryginalniejszym chyba, najlepiej rozpoznawalnym głosem pośród wszystkich poetów średniego i młodego pokolenia. To poeta niepodobny do nikogo, sam kształtujący własną tradycję, na własną rękę poszukujący sobie precedensów w dawnej liryce. I ufający niepowtarzalności swojej psychicznej i egzystencjalnej konstrukcji.